55 jaar signaleren waar het daglicht om vraagt

Interpolis:
Schadebehandeling, praktijk door verzekeraars bij arbeidsongeschiktheid door ziekte of letsel

 

 

Letsel: glashelder uitkeren of decennialang traineren?

1988 De 17-jarige Jan stapt op de brommer. En rijdt naar huis. Een handvol kilometers maar.

Een flauwe bocht in de weg. Ineens dat zwarte ding ...

Jan hoorde de klap niet. Weet niets meer. Jan had geen schuld. De eigenaar van de onverlichte gierton met trekker wťl. Die was goed verzekerd. Via de Rabobank.

Thuis werd alles anders. Want Jan blijft levenslang afhankelijk van zorg.

25 juni 1999 Vrijdagnamiddag, de dossiermanager rekt zich uit. Kijkt uit het raam in de staalblauwe lucht. 'Zijn we er door?' vraagt hij aan de leden van schadeteam. De stilte klinkt bevestigend. Een week hard werken loopt ten einde. Zojuist is de voortgang van de dossiers besproken. Teveel stilstand is de conclusie. Voor de FinanciŽn is dat goed, voor de verzekerden niet prettig. Men beseft dat maar al te goed. Het behandelen van claims is weerbarstige materie. Er zijn veel betrokkenen, veel factoren hebben invloed, dat wachten op artsen, rapporten, klachtinstanties, advocaten en Rechters: daar moet je tegen kunnen. En vooral de verzekerden, die dat maar niet begrijpen. En dan de druk van binnen: het moet kwalitatief perfect zijn, vooral juridisch. Niet iedereen kan daar tegen.

Achter het glas op de 14e verdieping verschijnt de glazenwasser. Spontaan zwaait ieder naar hem. In de emmer twinkelt de zon. Breed grijnzend zwaait hij terug met zeem en trekker. Ja, bij Interpolis denk je aan ...

De notebooks klappen dicht, men vult de rolcontainers en rijdt naar de lockers. "Vergeet niet, maandag zijn de beoordelingsgesprekken. Ik begin stipt op tijd! En prettig weekend" roept de manager. Ieder roept zijn eigen antwoord en schiet het parkeerterrein op.

1998 De ouders van Jan nemen een ingrijpende beslissing. Zij kunnen niet meer thuis voor hem blijven zorgen. Hij gaat naar een instelling.

Interpolis heeft een bod gedaan. Een vreemd bedrag voor een geruÔneerd leven. Voor de ouders niet alleen een fooi. Na al die jaren is het ook een klap. In het gezicht.

Ze wachten nu weer op contact.

25 juni 1999 Jan zit in de tuin in de zon. Je hebt er mooi uitzicht. Aan de horizon het silhouet van een stad. Met kerken en een vierkante toren.

Jan wordt goed verzorgd. Maar in zijn lijf knaagt het. Hij voelt dat er veel weg is, maar weet het niet. Hij was liever thuis.

Binnenkort is het twaalfde jaar voorbij. Jan weet dat niet.

Voorjaar 2006 De juristen van Interpolis toverden een nieuw konijn uit de hoed. Jan moet alsnog bewijzen leveren. 
Of anders moeten zijn nog in leven zijnde familieleden dat maar doen. 

De glasheldere schade-afwikkeling duurt voort ..

(Eerdere publicatie gaf de situatie tot en met 25 juni 1999.
De toedracht werd geverifieerd.
De naam Jan is om privacy-redenen fictief) 


Meer over Achmea Rabobank Interpolis

Overzicht Site-Inhoud

E-mail sturen

04 januari, 2020